28-06-07

supper sukkel en de fee

Straks een lange duurtraining (15 km ?) maar eerst:

 

Het vervolg op het verhaaltje van gisteren...

 

2. Super sukkelaar

 

Het manneke was groter geworden en ze hadden hem stilaan klein gekregen. (in termen van de maatschapij had hij natuurlijk enorm vooruitgang geboekt, hij ging het misschien toch nog ver schoppen). De goedheid maakte stilaan plaats voor haat en competitie.  Hij zocht toevlucht in het materiële. Eerst kwam het fysiek gedeelte met krachttraining en gevechtsport. Zo kon hij zowat iedereen overmeesteren. ‘Spijtig’ genoeg kwamen de sukkelaars hem nu niet meer fysisch pijnigen. Spijtig, want dan had hij ze eens met groot vertoon kunnen vernederen door ze één per één in de pan te hakken.

Nadat het fysiek overmacht niet echt voor totale opluchting zorgde, kwam het  intellectueel gedeelte, hij moest en zou afstudeerden met erg hoge cijfers. Ondertussen was er al wel wat bewondering, ‘die zal het ver schoppen’ weet je wel…. Maar dat was niet voldoende… De frustraties zaten diep, en daarom moest en zou hij veel geld hebben  (dat is ook ó zo belangrijk). Met hard werken en met de nodige risico’s slaagde hij er in het materieel ook aardig ver te schoppen, en op vele ‘sukkelaars’ had dit wel wat impact.

 

Hij was inmiddels getrouwd en had kinderen, een goede baan, een groot huis, een dikke wagen. Geen enkele sukkelaar die hem nog tartte. Toch was hij niet gelukkig. Wat echt belangrijk was, had - en moest nog steeds - plaatsmaken voor het onbelangrijke: macht, geld, aanzien. Het meest waardevolle bezit van het klein manneke: zijn onvoorwaardelijke goedheid was er niet meer, hij was een super ‘sukkelaar’ geworden.

 

 

3. De machtige Fee

 

Het grootse geschenk dat het manneke ooit gekregen had was (en is) zijn vrouw. Zij was als kind net zoals hem. Maar dan sterker, en zij had zich niet laten bederven. Toen zij hem voor het eerste zag was ze verkocht, maar het klein manneke was al blind. Ze paste niet voldoende in het gewenste machobeeld, ze was geen opgedut, lang en mager ding met cupmaat D. De anderen zouden er niet vanachterover gevallen zijn van met wat voor een lief hij nu afkwam. Op het ogenblik van die feiten was hij gelukkig nog niet de super sukkelaar. Het manneke was nog niet volledig dood en de liefde overwon.

De jaren vlogen voorbij, en de metamorfoze naar super sukkelaar zette zich voort. De fee kon enkel toezien en kwijnde stilletjes weg van verdriet om het verlies van haar klein manneke.  Vaak was er onenigheid, want de fee was niet competitief genoeg, ze had te weinig ambitie, zo zou ze het niet ver schoppen… dat was althans de mening van super sukkel. Het vele werk van super sukkel (geld hé) maakte dat ze stilletjes aan, beetje bij beetje verder uit elkaar groeiden. Gelukkig hield alles stand, mede door de onvoorwaardelijke liefde van zijn fee. Het ging beter, maar hij bleef super sukkel. Hij had geen zin om weer de ‘loser’ van vroeger te zijn. Dat was te moeilijk er waren geen andere kleine mannekes, en ze zouden er beide maar mee moeten leren mee leven. Overleven in deze wereld en zien dat ze tot het einde geraakten was al niet mis. Vergeet het om vrienden te hebben, die waren ofwel vriendelijk maar dom en saai, ofwel slim maar niet fundamenteel goed. Hij had de hoop in de mensen opgegeven.

 

4. Een vreemde 

 

Hij had al lang de hoop opgegeven om ooit met iemand anders dan zijn fee goed overeen te komen. Op een dag kwam hij iemand anders tegen die hem al snel niet onverschillig liet. Hij zag in die vreemde (al dan niet terecht) veel gelijkenissen met zichzelf en begon te geloven dat er misschien toch nog hoop was. Misschien zelfs vriendschap. Ze kwamen vrij goed met elkaar overeen, maar er trad voor hem een probleem op:  Hij vond de vreemde op vele vlakken echt de moeite en de vreemde dreigde, al was het maar lichtjes, vanuit super sukkel zijn gevoelens op het domein van de fee te komen. Dat was (in deze wereld zeker niet) niet toelaatbaar. Het putte hem uit en niets kon of mocht aan zijn fee raken. Daarom verzamelde hij echt alles wat hij had aan energie en kracht, en met magie bezweerde hij dat de vreemde hem zeker niet graag zou zien, zeker niet goed met hem zou overeenkomen en dit met alle mogelijke middelen. Anders zou hij misschien teveel van die vreemde gaan houden.   

Het resultaat liet niet op zich wachten, al gauw kwamen ze niet meer met elkaar overeen. Niettegenstaande het net dat was wat hij wou, zag hij er vreselijk van af. De hoop die de vreemde bracht verdween en het verlies was zwaar, vergelijkbaar met de tijd toen hij nog klein was.

De fee zou geen fee zijn had ze dit allemaal niet geweten. Hoewel het voor haar niet gemakkelijk was, steunde en troostte zij hem in deze moeilijke tijden. Dit gebaar van liefde deed hem de ogen open: super sukkel vervaagde stillaan en klein manneke ontwaakte weer. Samen konden zij weer alles opbouwen.

Het klein manneke kon het nu weer aan om met de vreemde goed overeen te komen, en wou dat ook wel graag. Het kwaad was echter geschied.

Nu is hij bewust van alles wat hiernet verteld werd. Hij denkt nog steeds aan het materiële, maar enkel als middel, niet als doel. De belangrijke dingen primeren weer. De fee heeft haar klein manneke terug.

 

Einde.

  

 

5. het slot

 

Ons kinderen zijn ‘zo onschuldig’, ‘zo naïef,’ zij zijn buitengewoon lief en en voelen met anderen mee, zij zijn erg gevoelig en en zij hebben ook wel meer dan eens last met ‘sukkelaars’.  Wel, geloof mij, zij zullen het ver schoppen…

 

De sukkelaars zullen vinden dat het verhaaltje vol schrijffouten zit en dat het niet gemakkelijk leest. Laat hen er plezier in hebben, ik weet ondertussen wel beter….

 

Als je straks één van die sukkelaar ziet, wees niet kwaad op hem, in tegendeel probeer hem te helpen, zij zijn de armen, zij missen het belangrijkste in het leven, zij hebben onze hulp nodig.

 

Als jij vroeger ook zo een klein manneke (of madammeke) was, weet dan dat je niet alleen bent. Hopelijk hebben ze jou niet klein gekregen en ben je in je hart nog steeds dat klein, lief, gevoelig wezentje.

 

Ben jij een van die sukkelaars, goed dat je tot hier gelezen hebt, en ik vergeef het je.

 

Aan de vreemde : bedankt, gewoon omdat je bestaat...

 

 

Merddin.

een klein manneke...

 

 

« L’enfer c’est les autres. » A. Camus

« A nous la lourde tache de résister et de changer ces autres. »   Merddin..

 

 

 

18:07 Gepost door Merddin in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: de fee, vehaaltje |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.