27-06-07

Eens iets anders: een verhaaltje. Er was eens..

Vandaag eens geen loopbloje… maar eens iets totaal anders.

Ipv te gaan lopen heb ik zitten schrijven. (euh niet mijne straffe kant dus sorry vor de zinskonstructies en schrijffouten).

Het is in verschillende delen, vandaag het eerste stukje.

 

Once upan a time

1. Een was eens klein manneke…. 

 

Vroeger werd hij vaak uitgestoten omdat hij met andere dingen bezig was dan zijn leeftijdsgenoten. Hij leefde in zijn eigen magisch wereldje, afgeschermd van de andere ‘woestelingen’ daar buiten. Hij voelde zich anders, maar ook minder, minder omdat niemand met hem wou of kon spelen. Het was een wereld vol, vol met mensen, maar tegelijketijd was het erg leeg, er was niemand waarmee hij kon spreken.

 

Vele anderen waren maar figuranten, die hun eigen leven leiden, maar niet echt in zijn leven meespeelden. De enige die ageerden waren de minderbedeelden, de sukkelaars. Sukkelaars in termen van goedheid en wijsheid. Die vonden en zagen in het niet verwerend ding een leuk slachtoffer om hun ‘macht’ te uiten en hun ‘superioriteit’ te laten botvieren met verbaal en fysiek geweld.

 

Op de ‘wijze’ volwassen kon hij niet tellen, maar kan je het hen kwalijk nemen ?. Uiteindelijk zijn de volwassenen enkel de groot geworden kinderen, met dezelfde goede en slechte kanten. De meesten zijn nog steeds blijven steken bij de gedachte dat het leven is een strijd is, overleven, “ik en dan een ander”, hun ingebracht door hun slechte ervaringen of aangeleerd door hun ouders. Ouders die zo fier zijn als hun kleine de leider is, de sterkste is, de slimste is , niet een beetje fier over het feit dat hun kleine het in het leven ver zal schoppen.

Wat dan belangrijk is moet ieder voor zich opmaken. Gelukkig zijn, uiteraard. Maar hoe ben je gelukkig ?  Voor velen is dat het aanzien van anderen op alle vlakken, rijk, job, auto, schoone man / vrouw, kinderen die “het ver gaan schoppen”. Is het dat echt ?

 

Na jaren lang gekleineerd te zijn, niet begrijpend waarom iedereen (het waren er maar een paar, maar in de ogen van een slachtoffer zijn er dat vaak meer)  zonder echte reden, zo onvriendelijk was. Moest hij in zo een wereld leven tussen al die sukkelaars ?

 

De jaren verstreken en hij besloot dan ook maar mee te doen met het ‘grote levensspel’ als dát de regels waren, de wet van de sterkste, verstopt in een ‘beschaafd’ kleedje, ok so be it. Op korte tijd klom hij in termen van schoolprestaties van laatste van de klas naar iets boven het gemiddelde. Erg veel bracht dat niet op. een paar ‘figuranten’ zagen hem dan wel staan om over de leerstof te praten. Niet echt boeiend… De sukkelaars waren er nog steeds, en hun kwetsende daden ook.

Dan maar dé slimste, dé sterkste,  dé rijkste…. Wanna play the game ? let’s play …

De goedheid was er nog steeds, en iemand anders kwaad doen zat er nog steeds niet in.

 

 

volgend gedeelte:  

2. Super sukkelaar

 

 

en morgen ook een lange duurloop ;-)

21:34 Gepost door Merddin in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: een klein manneke, iets anders |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.